ආලය නිලන නදියකි. සොඳුරු ය; මිහිරි ය; සිහිලැති ය.
වරෙක රුදුරු ය; චණ්ඩ ය; බියකරු ය.
මෙය දැවීමත්, නිවීමත් අතර දෛවෝපගත රිද්මයකට දෝලනය වූ ආල අන්දරයක් ම පමණක් නො වේ.
දැවෙමින් නිවුණු, නිවෙමින් දැවුණු ආත්ම සංස්පර්ශ කළ ස්ත්රීන් හා පුරුෂයන්ගේ ලාලසමය ප්රේම චාරිකාවක අනභිභවනීය සාක්ෂිය ද වේ.
ආලයෙන් තැවෙන්න; දැවෙන්න; මියෙන්න. එහෙත් නො මිදෙන්න!